یاشاسین عظیم

عزم عظیم عظمت آناپورنا را هم تسلیم خود کرد.

عظیم قیچی ساز دلاور آذربایجان موفق شد در اقدامی جسورانه قله آناپورنا ، خطرناکترین قله 8000 متری جهان را صعود کند و بعنوان اولین ایرانی باشد که این قله را صعود کرده است.

عظیم این کار را زمانی انجام داد که بیشتر همنوردانش از صعود منصرف شده و باز گشته بودند و شرایط امسال آناپورنا طوری بود که صعود این قله را غیر ممکن کرده بود.

این صعود را به تمام جامعه کوهنوردی تبریک می گوبیم و برای عظیم ادامه موفقیتهایش را آرزومندیم.

تونچ فیندیک امروز در صفحه فیسبوک خود از پایان دادن به تلاش خود بر روی آناپورنا خیر داد.

تونچ فیندیک و سایر اعضای تیم که امروز صبح به قصد کمپ 3 ، از کمپ 2 حرکت خود را آغاز کرده بودند به دلیل حجم زیاد برف و ریسک بهمن از رسیدن به کمپ 3 باز ماندند.

بدلیل ریسک بالای بهمن ر کمپهای بالاتر و عدم امکان پیشروی ، این کوهنورد ترک تصمیم گرفت به تلاش یک ماهه خود بر روی قله آناپورنا پایان دهد.

به همین دلیل امروز بعد از ظهر از کمپ 2 راهی بیس کمپ گردید و در صورت مساعد بودن شرایط جوی فردا بوسیله هلی کوپتر راهی کاتماندو خواهند شد.

پ.ن :

در این خبر تونچ اسمی از عظیم قیچی ساز در بین افرادی که ا صعود منصرف شده اند نیاورده است و نوشته است که Valdemar Niclevicz و بعضی از دیگر کوهنوردانی که در بر روی آناپورنا تلاش می کردند نیز همین تصمیم را گرفته اند.

پس احتمالا عظیم قیچی ساز نیز از ادامه تلاش منصرف شده است.

منتظر اخبار بعدی می مانیم.

تونچ فیندیک ، همنورد ترکیه ای عظیم قیچی ساز امروز در صفحه فیسبوک خود نوشت:

"زمان حرکت فرا رسیده است.همه گروههایی که برای فتح آناپورنا در تلاش هستند خود را آماده می کنند تا از فردا حرکت خود به سمت قله را اغاز کنند.

هوای مساعدی برای این هفته انتظار می رود.گروههایی که از فردا حرکت خود را آغاز خواهند کرد ،20 آوریل بر روی قله خواهند بود.

برای عظیم و تونچ آرزوی موفقیت دارم.

یکی از خوبیهای همراهی عظیم قیچی ساز در صعود آناپورنا با تونچ فیندیک ، اطلاع رسانی خوب تونچ از طریق وبلاگ و صفحه فیسبوک است.تونچ هر روز اخبار روزانه و اتفاقاتی رو که در آناپورنا میفته رو با دوستان و تعقیب کنندگانش به اشتراک میگذاره.

امروز تونچ در صفحه فیسبوک خود نوشت :

"من و تمام هم نوردانم فعلا در بیس کمپ بسر می بریم.هوا کمی طوفانی است و گهگاه بارندگی نیز به آن اضافه می شود.

تیم برای ادامه فعالیت منتظر بهتر شدن هواست.طبق پیشبینی ها وضعیت هوا تا یک هفته دیگر بهتر خواهد شد.

تونچ در بیس کمپ تمرینات سنگنوردی و صعود سنگ کوتاه انجام میدهد"

عکاس : Carlos Soria 

...................................................................................

پانویس :

این روزها حاشیه های کوهنوردی آنقدر زیاد شده که انسان رغبت نمی کنه که سری به وبلاگ خودش و یا دیگران بزنه.

همه از همدیگر انتقاد می کنن و گهگاه انتقادات نابجایی هم انجام میشه.یکی با اون یکی مصاحبه یواشکی میکنه.دیگری از اون حمایت میکنه.اونیکی میاد علیه این یکی مطلب میزنه بعد هم عالم و آدم رو به باد انتقاد و ناسزا میگیرن.خلاصه آشفته بازاری بر پاست. و فقط میشه این استنباط رو کرد که هیچ کس دلش به حال کوهنورد و کوهنوردی نسوخته!

همه خود کوهنوردی رو ول کرده اند و حاشیه هاش رو دنبال می کنن.

یا اون قبلا ها بخیر که کوهنورد آماتور ، اماتور بود و کوهنورد حرفه ای ، حرفه ای.کوهنورد آماتور سرش به کار خودش گرم بود و از کوهنوردی به عنوان یک فعالیت و ورزش سالم لذت می برد و کوهنورد حرفه ای سرش به اردو ها و صعود ها و غیره گرم بود.

دیگه فرد آماتوری مثل من و شما خودش رو قاطی مسائل کلان کوهنوردی نمی کرد!

پا نویس 2 :

دوست من به دل نگیر ، منظورم خودم بود :)

طبق اخبار متشر شده در صفحه فیسبوک تونچ فیندیک ، کوهنورد نام آشنای ترکیه ، که در حال حاضر همراه با عظیم قیچی ساز در حال تلاش بر روی قله آناپورنا هستند ،تیم که قرار بود برای هم هوایی کمپ 3 را لمس کند ولی بدلیل بهمنی که از شکستگی برجهای یخی ما بین مسیر کمپ 2 و کمپ 3 ایجاد شده بود از رفتن به کمپ 3 منصرف شده و امروز را در کمپ 2 گذرانده است.

طبق اظهارات تونچ فیندیک ، اعضای تصمبم گرفته اند بنا به شرایط حساس مسیر ما بین کمپ 2 و کمپ 3 ، کمپ 3 را تنها در زمان حمله نهایی به قله صعود کند.

تونچ فیندیک که هم اکنون همراه با کوهنورد کانادایی در کمپ 2 به سر می برد ، منتظر رسیدن دیگر اعضای تیم هستند.

تیم برای هم هوایی بهتر امشب را در کمپ 2 خواهند گذراند و فردا به بیس کمپ باز خواهند گشت.

با آرزوی موفقیت برای عظیم و تونچ و سایر همنوردانشان

منبع : صفحه فیسبوک تونچ فیندیک 

پ.ن : دیشب حسین مقدم و دکتر علیرضا بهپور برای تلاش روی قله ماکالو ، تهران را به مقصد کاتماندو ترک کردند.دیگر اعضای این تیم ، ایرج معانی و محمود هاشمی نیز قرار است امشب از ایران را ترک کنند.برای این عزیزان هم آرزوی صعودی موفق همراه با سلامتی را دارم.

پ.ن 2 :با خبر شدیم خانم فرخنده صادق ، هیمالیا نورد شایسته و فاتح اورست که برای صعود قله ماناسلو به نپال رفته بود با تغییر برنامه صعود خود ، راهی قله آناپورنا ، خطرناکترین قله جهان شده است که برای ایشان هم آرزوی موفقیت و سلامتی داریمو

پ.ن 3 : تیم 3 نفره مهدی عمیدی که همراه با مهدی افصایی و مرتضی رمضانی برای صعود به قله دائولاگیری ، 8 فروردین ماه تهران را به مقصد کاتماندو ترک کرده بودند ، پس از 7 روز پیاده روی خود را به بیس کمپ دائولاگیری رسانده اند.برای این 3 عزیز هم آرزوی موفقیت و سلامتی دارم.

پ.ن 4 : برای همه کوهنوردان شایسته ایرانی که در حال تلاش بر روی قلل هیمالیا هستند آرزوی سلامتی و موفقیت دارم. 

سلام.

ماجرایی که در این پست می خوام در موردش صحبت کنم در تالار گفتگوی یکی از بزرگترین سایت های فارسی زبان اتفاق افتاده که برایم جالب اومد و خواستم در این مطلب کمی در مورد آن صحبت کنم.

حالا بریم ببینیم قضیه چیه :

آقا قضیه از اینجا شروع میشه که یه روز یه کاربری در این فروم ثبت نام کرد با ای دی ramink2 که از همون بدو ورودش از کوه و کوهنوردی ادعا می کرد و داعیه صعودهای قلل 7000 و 8000 متری رو داشت.یه روز از کوژون ویسکایا و خانتانگری عکس می گذاشت و روز دیگر از گاشربروم و ... .و چون اونجا کاربران بیشتر در مورد مسائل فنی عکاسی بحث میکنن هیچ کس کاری به این قضیه نداشت که آیا این آقا این قللی رو که ادعا داره رو صعود کرده یا اینکه تب صعودهای هیمالیایی که اینروز ها خیلی ها رو گرفتار کرده ایشون رو هم گرفته و قلل مذکور رو تو خواب و خیال صعود کرده.بگذریم ...

آقا جونم واست بگه که روزها گذشت و گذشت تا اینکه آقا رامین قصه ما قصد کرد یک عکس دیگه به خورد اعضای سایت عکاسی بده ولی اینبار تو محاسباتش اشتباه کرده بود.

ایشون این عکس رو در زمینه عکاسی در شب فرستاد و گفت که این عکس رو با دوربین کامپکت و از آشپزخانه کمپ یکی از قلل پامیر گرفته !

بعد آقا کاربر ها که دیگه فرق عکسی رو که با کامپکت گرفته شده رو با عکسی که با یک دوربین مید فرمت هاسلبلاد گرفته شده رو می دونن اومدن و گفتن که دوست عزیز کمی توضیح بدید که چجوریاست و ... !

ایشون هم با کمال اطمینان اومدن و گفتن که من این عکس رو از آشپزخانه کمپ گرفتم و موقع گرفتن عکس هوس قورمه سبزی کرده بودم!!!

بعد در تکمیل ارسالشون این عکس رو فرستادن که با این توضیح "این هم عکس آشپزخانه ای که عکس رو از اونجا گرفتم"

آقا اینجا بود که قضیه برای من هم جالب به نظر اومد و گفتم که دوست من اینجا به نانگاپاربات بیشتر شبیه است و از ایشون پرسیدم که قربان این عکس رو تو کدوم قله و کدوم کمپش گرفتین که ایشون فرمودن در ارتفاع 6092 متری و در قله کوژن ویسکایا!

اینجا بود که آقا رامین فهمید که قضیه لو رفته و کم کم شروع به مغلطه کردن کرد.

یادم رفت بگم حالا عکسی که فرستاده بود می دونین مال کی بود؟عکس مال عکاس و کوهنورد معروف "متیو زانگا" بود.در معرفی زانگا همین بس که بگم در صعود زمستانی اخیر سیمونه مورو به نانگاپاربات ، عکاس و فیلمبردار تیم آقای زانگا بودند.این عکس رو هم تو بیس کمپ نانگاپاربات گرفته ایشون.

آقا خلاصه آقا رامین شروع به مغلطه کرد که اقا این عکس رو من گرفتم و غیره و به عالم و آدم توپید که شما بد بین هستید و چندین تهمت دیگر!

جالبترین نکته قضیه هم تو عکس دوم که ایشون فرستادن نهفته است.اخه کدام آدم عاقلی تو یه صعود قله 7000 متری، تا ارتفاع 6092 متری هندوانه با خودش می بره بالا! یا وسایل دیگه این که در عکس مشاهده میشه!

خلاصه اینکه نمی دونم این روزها چی به سر کوهنوردی اومده که هر کسی که پا به عرصه کوهنوردی میذاره قبل از اینکه دو تا قله 2500 متری بره و اصول و فنون کار رو یاد بگیره ، به فکر صعودهای 7000 و 8000 متری هست.

اینروزها متاسفانه کمتر شاهد هستیم که افراد به خاطر علاقه به کوه و کوهستان و مرام کوهنوردی ، رو به این ورزش ، که شاید ورزش قلمداد کردن آن هم کار اشتباهی است ، بیاورند و بیشتر به خاطر جلب توجه و مسائل مشابه به کوهنوردی رو می آورند.

خلاصه اینکه به عنوان یک عضو کوچک از خانواده بزرگ کوهنوردی ایران از حرکت این فرد بسیار ناراحت شدم.حیف نام کوهنورد که امثال این آقا کنار اسم خودش یدک میکشه.

و واقعا نمی ارزه که انسان خودش رو برای بدست آوردن یک جایگاه مجازی ، با چنین کارهایی جلوی یک جمع خراب کنه.

موضوعات مرتبط: آیا واقعا می ارزه...!

سلام

سال 90 هم داره آخرین لحظاتش رو سپری میکنه و چند ساعت دیگه سال 1391 شروع خواهد شد.

یک زمستان جایش را به بهاری دیگر خواهد داد و طبیعت دوباره جان خواهد گرفت . 

سر سیز خواهد شد.و زیباییش دو چندان!

امیدوارم سال 91 برایتان نوبد بخش سالی پر بار و پر برکت باشد و همواره در کمال سلامتی در کنار عزیزانتان ،ایام به کامتان باشد.

سال نو مبارک

موضوعات مرتبط: تبریک سال نو

عکاس : مهران فانی خیاوی

HDRi 

سه شات با فاصله نور دهی 1/3

Canon EOS 7d + Sigma 10-20 

استفاده با ذکر منبع بلا مانع است.

موضوعات مرتبط: نمایی از ساوالان (عکس)

همانطور که در پست قبلی هم اعلام کرده بودم پنجشنبه و جمعه این هفته (20 و 21 بهمن ماه 1390) برنامه صعود به قله ساوالان (سبلان) رو قرار بود اجرا کنیم.

قبل از صعود تمامی سایتهای هواشناسی و سازمان هواشناسی ایران خبر از هوایی بسیار نا مناسب برای این دو روز اعلام کرده بودند.بطوریکه سایت mountain-forecast برای جمعه (روز صعود ما) میزان باد را حدود 105 کیلومتر در ساعت اعلام کرده بود.خلاصه بعد از کلی کلنجار و تصمیم کیری برای اجرا یا عدم اجرای برنامه ، تصمیم بر این شد که برنامه صعد اجرا شود و ما خود را برای برنامه ای سخت آماده کردیم.

این برنامه در قالب تیم هیئت کوهنوردی استان اجرا میشد و از من و چند تا از از دوستانم هم دعوت کرده بودند تا در این صعود تایم استان رو همراهی کنیم.از این رو ساعت 7:30 دقیقه صبح روز پنجشنبه 20 بهمن ، از مشکین شهر به سمت روستای لاهرود حرکت کردیم تا در آنجا به تیم اردبیل ملحق شویم.

بعد از رسیدن به لاهرود و دیدن بچه های اردبیل ، سوار ماشینهایی  شدیم که برای انتقال تیم به آبگرم شابیل ، که ابتدای مسیر پیاده روی هست ، در نظر گرفته شده بود.

حدود ساعت 9:30 به شابیل رسیدیم و بعد از آماده کردن کوله ها و پوشیدن گتر و ... شروع به حرکت کردیم.

هوا به نسبت پیش بینی هایی که دیده بودیم بهتر بود ولی باز هم سوز و سرما در کنار وزش بادی در حدود 40 کیلومتر در ساعت کار را کمی سخت می کرد.

بعد از حدود 4-5 ساعت پیاده روی حوالی ساعت 2 به پناهگاه رسیدیم.وقتی وارد پناهگاه شدیم دیدیم که 2 نفر از اعضای تیم هلال احمر زود تر از ما خود را به پناهگاه رسانده و اتقاهایی را که قابل استفاده برای شب مانی بودند رو برای تیم خود که پست سر ما بود و هنوز نرسیده بودند رزرو کرده اند.

با این حساب تنها گزینه شب مانی برای ما سالن بزرگ پناه گاه بود که در و پنجره درست حسابی نداشت و از لحاظ دما نفوذ با ، فرقی با محیط بیرون نداشت.

شبی سرد و سخت در انتظار ما بود و رفته رفته دمای هوا با سرعت زیادی پایین میامد.خلاصه بعد از خوردن نهار ،یک اتاق برای بچه های اردبیل فراهم کردیم و تنها چادری که با خود برده بودیم رو برای 3 نفر از  بچه ها که تجربه کمی داشتند بر پا کردیم.ولی دست آخر من و یکی از دوستان مجبور شدیم بیرون و در دمای حدود -20 شب را به صبح برسانیم.

(بفرمایید آش)

صبح ساعت 4:30 با خوشحالی از اینکه بالاخره ساعت بیداری فرا رسیده از خواب بیدار شدیم.بعد از خوردن صبحانه و آماده کردن کوله ها آماده صعود شدیم.ها بسیار خراب بود و بازش برف و باد شدید نوید بخش صعودی سخت برای تیم بود.

ساعت 6 افراد تیم رو طبق قرار قبلی تو محوطه پناهگاه جمع کردیم و بعد از صحبت با سرپرست تیم ،صعودمون رو شروع کردیم.

رفته رفته هوا داشت بدتر هم میشد.سبلان یکی از روزهای عصبانی خودش رو داشت شروع می کرد و ما هم قصد کم آوردن نداشتیم.

بعد از کمی یالا رفتن بارش برف قطع شد ولی شدت باد بیشتر و بیشتر شد.

بالاخره ساعت 12 در شرایطی بسیار بد وارد محوطه قله شدیم.هوای قله به قدری بد بود که حتی اجازه عکاسی کردن رو هم نمی داد.

من و قلـــــــــــــــــــــــــــــــــه

من و علی بر روی قله

بعد گرفتن عکس و باز کردن پلاکارد و ... مسیر فرود رو در پیش گرفتیم.

سبلان که ظاهرا از صعود ما ناراضی بود نقشه های شومی برای ما در سر داشت.مسیر فرود تا پناهگاه هوا تقریبا بهتر شده بود و ما ساعت 2:30 به پناهگاه رسیدیم و بعد از جمع کردن وسایل ساعت 3:30 رهسپار شابیل شدیم.

مسیر برگشت از پناهگاه به شابیل

نوبت اتتقام سبلان رسیده بود.بارش برف شروع شده بود و لحظه به لحظه بر شدت آن افزوده میشد.اندکی بعد باد شدید نیز وزیدن گرفت و چاشنی مه نیز به آن اضافه شد.خلاصه اینکه شرایط کاملا مناسب بود برای گم کردن راه و آواره شدن در آن شرایط.ولی خلاصه بعد از حدود 3 ساعت پیاده روی در شرایط سخت به شابیل رسیدیم و سوار ماشینها شدیم و به سمت لاهرود آمدیم.

در لاهرود با دوستان اردبیلی خداحافظی کردیم و راهی مشکین شهر شدیم.با خستگی همراه با خوشحالی از اجرای موفق برنامه ای دیگر بر روی قله سبلان.

مهران فانی خیاوی

موضوعات مرتبط: گزارش برنامه صعود زمستانی قله سبلان

سلام.

هیئت کوهنوردی استان اردبیل همانند سالهای قبل قصد داره صعود سراسری کوهنوردان استان به قله سبلان رو اجرا کنه.

این برنامه که همانند سالهای قبل ، تنها اقدام مثبت هیئت استان هست که در اون کوهنوردان شهرستانی هم اجازه حضور!!! دارند.

من و جند تا از دوستانم هم مانند سالهای قبل برای این دو روز روی این قله برنامه داریم حالا مشخص نیست در قالب هیئت استان یا هیئت شهرمون و یا کوهنوردان یاغی شهرستانی که فقط در اینگونه برنامه ها کوهنورد به حساب میان.

حالا هدفم از نگارش این پست.

بسیاری از دوستان و آشنایان از شروع زمستان با من تماس گرفته بودند و تمایل خودشون رو برای صعود زمستانی به سبلان اعلام کرده بودند.

گروههایی که قصد دارن امسال روی این قله برنامه زمستانه داشته باشند بدانند که این بهترین فرصت برای صعود به قله هست.چون آنطور که از شواهد و قرائن معلوم هست هوا در این دو روز خوب خواهد بود و برای صعود مناسب هست.

در ضمن چون این صعود یک برنامه سراسری هست که حداقل 20 کوهنورد در اون حضور دارند ، خطراتی که در معمولا در زمستان گروههای کوچک رو تهدید میکنه در این صعودها به میزان قابل ملاحظه ای کم میشه.

خطراتی مانند گم شدن و صعود از مسیرهای اشتباه و اشتباه در زمان سنجی صعود و غیره.

خلاصه اینکه هر کدام از دوستان قصد صعود دارن "بسم االه"

پ.ن : با توجه اینکه امسال حجم برف به نسیت سالهای قبل بسیار زیاد هست حتما گروه هایی که قصد صعود دارن حتما با تجهیزات مناسب و اطمینان از آمادگی بدنی لازم ، اقدام به حضور در چنین برنامه ای بکنن.

پ.ن : متاسفانه با خبر شدم دیروز در حادثه بهمن در کوههای بزقوش و الوند ، چند تا از کوهنوردان و همنوردان عزیزمون رو از دست دادیم.این ضایعه رو به جامعه کوهنوردی ایران تسلیت عرض می کنم.

موضوعات مرتبط: برنامه صعود زمستانی به قله سبلان